కవితలు

Here is a new VerseFor the UniverseIt is so terse

నీతో మాట్లాడే వాళ్ళూనీకోసం వచ్చే వాళ్ళూనీచుట్టూ తిరిగే వాళ్ళూనీవాళ్ళే అనుకున్నావా నీమాటకు నవ్వే వాళ్ళూనీచేతలు మెచ్చే వాళ్ళూనీతో పనిచేసే వాళ్ళూనీవాళ్ళే అనుకున్నావా నీవెంబడి నడిచే వాళ్ళూనీబాధల కేడ్చే

ఈ ప్రపంచానికి ఏదీ నచ్చజెప్పలేక పోతున్నాను ఆ విషయం నాకు తీవ్రంగా అసంతృప్తి కలిగిస్తోంది నాకు కూడా నచ్చజెప్పలేక పోతోంది ప్రపంచం ఆ విషయం తనకు తీవ్రంగా

మనుషులంతా ఒక్కటే మాటలే వేర్వేరు బ్రతుకులన్నీ ఒక్కటే బాటలే వేర్వేరు కన్నులన్నీ ఒక్కటే చూపులే వేర్వేరు నీళులన్నీ ఒక్కటే ఏరులే వేర్వేరు గమ్యమైతే ఒక్కటే దారులే వేర్వేరు

అకళంకప్రశాంతనిర్మలసరసీజలాలనువికటకిటిద్వయం బురదచేస్తోందిశుకపికశారికాయుతచూతవృక్షశోభనుమకురుకోతులజంట మట్టగిస్తోందిఅధోగతిపాలైన అందాల తోటను విడచిమధురజలాశయం మాయమై పోయిందిమధురఫలవృక్షం మరోచోటికి పోయిందిసుధామాధుర్యాలకు చోటు వేరే దొరికింది

నిప్పుల్లో పడేదాకా అప్పడం చూడు చందమామలా ఉంటుంది తప్పుల్లో పడేదాకా ఎప్పుడూ ముఖం చందమామలా ఉంటుంది

దాటరాని ఆ మాయకు ఎగువనమాటలాడని నీవుదాటరాని ఆ మాయకు దిగువనమాటలు రాని నేను మాయాయవనిక ఆవల నుండిమాటికి నను చూస్తావుమాయాయవనిక కీవల నిన్నేనాటికి నను కననీవు

మంచికి చెడుకు మధ్యన నేనునుంచొని ఆలోచిస్తున్నానుమంచిని కౌగలించుకోవటంకొంచెం కష్టం అనిపిస్తోందిఇంచుక యోచించే లోగానేవంచించి చెడు కౌగలించింది

కోరిన వెన్నో కాలంకసిరి కసిరి ఆహరించెనుకోరని వెన్నో కాలంకొసరి కొసరి వడ్డించెను తీయని వెన్నో కాలంహాయిగాను దొంగిలించెనుచేదుల నెన్నో కాలంచేతులతో తినిపించెను మాయల నెన్నో కాలంపన్ని నన్ను

వణికించే చలిని తరిమేస్తూ వసంతం వచ్చిందిగ్రీష్మతాపానికి ఆ వసంతం వాడిపోయిందివానొచ్చి ఆగ్రీష్మమూ కొట్టుకుపోయిందితడిసి ముద్దైన నేల వణకటం మొదలెట్టిందిభూమి వసంతం కోసం మళ్ళీ ఎదురు చూస్తోంది